Collabro: Gillend als een meid

Vakantie is altijd zo’n periode waarin je eens heerlijk los kunt komen van de hectiek van alledag. Even letterlijk helemaal ‘los’ gaan. Zo heftig als ik dat deze zomer meemaakte had ik echter nooit verwacht.

Ik stond gezellig met een groep homo’s in een Londonse Gay Club toen we allemaal van het podium af gestuurd werden, waar we stonden te dansen. Er zouden twee optredens volgen. Eén van Leah McFall, runner up bij The Voice UK. We stonden nog vooraan bij het podium waar we net vanaf gestuurd waren toen de tweede act aangekondigd werd. Net als bij Leah werd een onbekende naam genoemd waarna de zaal begon te gillen. En toen gebeurde het. Vijf super knappe jongens van begin twintig stapten het podium op. Een meter of twee voor mij stonden ze op het podium en ik merkte dat de aanblik van zoveel mannelijk schoons mijn hart sneller deed kloppen. Op het moment dat één van de groep (de knapste) mij recht in de ogen aankeek – althans, dat dacht ik natuurlijk – voegde ik mij bij de schreeuwende horde hysterische homo’s.

Ik heb altijd een beetje belachelijk gedaan over van die fans (vaak meisjes van ongeveer zestien jaar) die hysterisch gillen naar Justin Bieber of de jongens van One Direction, maar voor even waande ook ik mij in deze wereld van groupies. Ik heb foto’s gemaakt, filmpjes waarop de jongens door het gegil niet meer te horen zijn en als klap op de vuurpijl heb ik de hotste boy, Michael Auger, aangeraakt met mijn rechter hand. Nadat ik dit laatste in de laatste roes nog gedeeld heb via twitter heb ik mij gewoon gedoucht (inclusief rechter hand) en ben verder gegaan met het genieten van mijn geweldige vakantie. Maar dit gevoel – ik zou het bijna vergelijken met een goed orgasme – zal ik nooit vergeten. Iets meer begrip voor de hysterische Beliebers heb ik wel gekregen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *