Verkiesbaarstelling

Dit bericht schreef ik aan de Jonge Democraten in Noord-Holland via hun nieuwsbrief.

Lieve Jonge Democraten, voor de zomer heb ik na twee prachtige jaren in het bestuur van JD Amsterdam, afscheid genomen als jullie voorzitter. Nu is het tijd voor een nieuwe stap en mag ik bekend maken dat ik mij heb gekandideerd voor de verkiezingen van de Provinciale Staten in 2019 namens D66. Ik ben op dit moment door de Lijstadviescommissie op plek 14 van de lijst geplaatst. Daarmee ben ik de jongste kandidaat in de top 15. Natuurlijk ben ik erg blij met deze plek, maar om echt kans te maken op een zetel, en de kans te krijgen de jongeren in de provincie te vertegenwoordigen, heb ik jullie hulp hard nodig. Daarom vraag ik iedereen die combi-lid is, mij omhoog te stemmen tijdens de interne verkiezingen bij D66 vanaf 23 november.

Hoewel ik nu in het prachtige Amsterdam woon, weet ik ook hoe het is om in de provincie te wonen. Ik ben opgegroeid in een klein dorpje met slechts vierhonderd inwoners. Ik weet hoe belangrijk het is voor jongeren om goede verbindingen te hebben vanuit het landelijke gebied naar de grotere stadskernen in de regio. Daarom wil ik me inzetten voor een hoogwaardig ov-netwerk door de hele provincie. Daar hoort ook bij dat jongeren op een veilige manier kunnen uitgaan in het weekend. In samenwerking met de horecaondernemers zou ik willen werken naar uitgaansbussen die ’s nachts jongeren van vaste opstapplekken in de regio naar de uitgaansgebieden kunnen brengen en weer terug.

Verder wil ik met D66 inzetten op een duurzaam beleid rond energie en landbouw, en zorgen we dat ook jongeren kans maken op een eerste woning als ze afgestudeerd zijn.

Wil jij mij omhoog stemmen? Kijk dan op remcovonk.nl/omhoogstemmen hoe je dat het beste kunt doen. Je mag ook gerust contact opnemen via remco@vonk.frl. Bedankt!

Verkiesbaar stelling als Penningmeester

Beste Jonge Democraten,

In het weekend van 17 tot 19 juni is het zover. Dan zal ik mij verkiesbaar stellen als Landelijk Penningmeester van de Jonge Democraten. Na een jaar als penningmeester in Groningen lijkt het mij een geweldige uitdaging mijn werk voort te zetten voor de vereniging als geheel. Bovendien stopt deze zomer voor mij ongeveer 30 uur per week aan nevenactiviteiten, dus ik moet wel iets te doen hebben!

Als penningmeester kun je jezelf in drie verschillende rollen steken. Je kunt ervoor kiezen om je alleen bezig te houden met administratieve taken. Je betaalt declaraties uit, houdt de boeken bij en controleert of iedereen zijn contributie betaalt. Als tweede optie kun je kiezen ook beleidsmatig je in te zetten, maar dan wel op financieel gebied. Je probeert declaratie processen te stroomlijnen, maakt regels en protocollen zo duidelijk en overzichtelijk mogelijk en denkt na over waar meer geld aan besteed kan worden en waarop kan worden bezuinigd.
Als derde heb je nog penningmeesters die wel penningmeester zijn, maar eigenlijk alle andere taken binnen het bestuur minstens zo mooi vinden. Ze bemoeien zich overal mee en vinden het leuker zich bezig te houden met het organiseren van activiteiten en schrijven van een politieke visie dan om facturen te voldoen.

Ikzelf hoor zeker bij de tweede categorie. Het afgelopen jaar is gebleken dat mijn kracht ligt in het meedenken en meebeslissen met anderen en ze van advies te dienen in hun taken, maar wat eigen taken betreft vooral te focussen op hoe gaan we om met het geld en waar halen we ons geld vandaan. Het verbeteren van procedures en dergelijke lijkt me een taak die hier vanzelfsprekend bij hoort.

Wil je weten waar ik nog meer voor sta? Like dan mijn pagina en volg me.

Facebook pagina Remco Voor Penningmeester

Commitment

Lid zijn van het bestuur van de Jonge Democraten betekent commitment. Toewijding aan je onderda… eh… leden om voor hen het lidmaatschap zo leuk mogelijk te maken. Dat je je hebt gecommitteerd voor het bestuur, betekent ook dat je soms prioriteiten moet stellen. In dit bestuur van regelneven, drukke baasjes en recalcitrante tantes – waarbij ik niet wil verwijzen naar geslacht, zoals jullie van mij gewend zijn – kan dat nog wel eens wrijving opleveren.

Daarom hebben we binnen het bestuur enkele afspraken gemaakt. JD Groningen gaat in principe gewoon altijd voor. Dat kan ook, omdat we altijd twee vaste dagen hebben waarop we paraat moeten staan. Op dinsdagen zijn de activiteiten (meestal dan) en op donderdagen hebben we elke twee weken een vergadering. In principe kan dus iedereen al het andere daaromheen plannen.

Helaas is de boze buitenwereld niet zo meedenkend als we allemaal wel zouden willen. Natuurlijk heeft iedereen zijn studie, maar ook dat is ruim vooruit te plannen. Fouten in de planning komen in principe voor eigen rekening. Dat resulteert dan in iets minder tijd om te studeren voor een tentamen, iets meer stress voor een opdracht of het missen van een verplicht college.

Echter, naast studie zijn er ook vele dingen waar je gewoon niet altijd rekening mee kunt houden, of omheen kunt plannen. Zo kun je moeilijk een lange behandeling in het ziekenhuis overal omheen plannen (Bart), worden audities maar gewoon gepland en zijn ze toch een belangrijk onderdeel voor de professionele toekomst (Iris) en generale repetities voor een NK worden nou eenmaal gepland op de vooravond van de NK (ondergetekende).

Voor deze dingen is altijd ruimte. We zijn ook geen sekte waarbij het onmogelijk is om uit te stappen. Het is wel belangrijk om dingen van tevoren aan te geven. Dan kan iedereen er rekening mee houden en kan van tevoren op je afwezigheid worden geanticipeerd.

Bovendien is het bestuur in mijn ogen iets dat je in de eerste plaats niet voor jezelf, maar vooral voor het behoud van de vereniging, haar leden en de samenleving als geheel doet. Ik vind het belangrijk dat een vereniging als de Jonge Democraten blijft bestaan en zich inzet voor een beter Nederland en een betere wereld. Dat kan alleen als er mensen zijn die zich willen toewijden aan de goede zaak, het bestuur bemannen en zich inzetten voor de vereniging.

Censuur

Censuur. Als liberale vereniging zijn de Jonge Democraten natuurlijk tegen elke vorm van censuur. Voor mijzelf zijn ook de vrijheidsrechten zoals ze geformuleerd zijn in onder andere onze Grondwet erg belangrijk. Als het om censuur gaat, kom je in de sfeer van vrijheid van meningsuiting en de vrijheid die mening te verspreiden, bijvoorbeeld via de drukpers.

Soms, echter, heb je een mening die je liever helemaal niet wilt delen met de wereld. Dat kan zijn omdat het verkondigen van die mening valt onder het strafbare haat zaaien of oproepen tot geweld. Waar ik het nu vooral over wil hebben zijn die meningen waarvan je liever niet hebt dat iedereen het hoort. Met andere woorden: roddels.

Het tweewekelijkse overleg met het bestuur van de Jonge Democraten Groningen is een mooi moment voor het delen van meningen (en nieuwtjes) over anderen. Vooral over JD’ers natuurlijk. Wat dan gezegd wordt, is natuurlijk niet voor alle oren bestemd.

Als socioloog weet ik als geen ander dat roddelen heel goed is voor de samenleving. Het houdt ons scherp en verhoogt de inzet van mensen voor de goede zaak. Je wilt immers niet dat anderen achter je rug om slecht over je gaan praten.

Dat ik positief tegenover roddelen sta – zelfs vind ik het niet erg dat er ongetwijfeld over mij geroddeld wordt – betekent natuurlijk niet dat iedereen de roddels van deze roddelkoning ook maar meteen moet weten. Het bestuur als geheel wordt daar trouwens niet blij van. Daarom hebben we besloten onszelf te censureren.

Van elke vergadering worden door onze lieftallige Algemeen Secretaris notulen gemaakt. Daarin staan de besluiten de we nemen en discussies die we houden. Op één puntje worden ze echter zwaar gecensureerd: roddels. Deze zelfcensuur passen we toe aangezien wij niet de enigen zijn die de notulen lezen. Dat soms een discussiepunt wordt wat wel en niet gecensureerd moet worden, zet Tristan als AS dan weer wel netjes in de notulen. Zelfs als Wouter censuur wil censureren, zoals tijdens de afgelopen vergadering.

Trouwens, nu ik toch bezig ben… Hebben jullie al gehoord dat Iris tijdens de consti van [CENSUUR WEGENS VERTROUWELIJKE INFORMATIE].

Sprekers

En zo gaan de weken voorbij. We hebben inmiddels onze constitutieborrel gehad en die was een groot succes. De afloop was voor ondergetekende wellicht iets minder leuk: mijn fiets is kwijt – gejat, vind ik – en ik heb een week met een pijnlijke bil rondgelopen. Blijkbaar ben ik bijna aangevallen door een American Football speler (ik probeerde hem te ‘versieren’). Gelukkig hadden we goede beveiliging in de vorm van onder andere twee sociologen en is er die avond niets gebrast. We kunnen helaas niet zeggen dat we ook alle alcohol binnen gehouden hebben. Details hierover zal ik jullie besparen. Wel kan ik zeggen dat de persoon in kwestie ook wel binnen een half uur een ruime fles (oranje)bitter naar binnen had gewerkt.

Na deze eerste weken kom je erachter dat het organiseren van activiteiten helemaal niet zo makkelijk gaat als het altijd lijkt. De eerste activiteit van mijn hand was echter een groot succes. In eerste instantie hadden we iets anders in gedachten, maar de daarvoor gevraagde organisatie liet op een nogal laat moment weten dat het niet zou lukken om langs te komen.

Dan moet je improviseren en zo snel mogelijk een alternatief bedenken. Gelukkig is mijn netwerk groot en kon ik makkelijk een collega bij het COC bellen. Zij heeft een geweldige activiteit neergezet rondom asielzoekers die gevlucht zijn uit het land van herkomst vanwege hun seksuele geaardheid. Achteraf was dit rondom de algemene vluchtelingencrisis een veel leuker onderwerp.

Dat het niet altijd zo makkelijk gaat, blijkt nu ik bezig ben met de organisatie van een andere activiteit. Je denkt even een politicus te ‘boeken’ en stuurt uit voorzorg een stuk of zes e-mails de wereld in. Dan pas blijkt hoe stug die wereld eigenlijk is. Allereerst moet je enkele dagen wachten (soms een week) wachten op een reactie. Van een aantal heb ik nu na twee weken zelfs nog helemaal geen reactie.

De reacties die je krijgt, zijn allemaal hetzelfde: de agenda’s van de politici zitten vol. Wel zijn er soms enkele lichtpuntjes. Eén van de politici heeft iets gepland de avond van onze activiteit, maar het is nog niet helemaal zeker of dat doorgaat. We zouden bijna geneigd zijn het een en ander te saboteren, maar misschien is dat iets te drastisch.

Om voor de toekomst zeker te weten dat iemand kan, moeten we misschien toch alvast maar beginnen met activiteiten voor januari?